wrapper

Ανακοινωθέντα Σεβασμιωτάτου

Απάντηση στην κ.Κατερίνα Ακριβοπούλου για τους Χαρακτηρισμούς της "ακροδεξιός" και "χρυσαυγίτης"

 

Ὅταν στό διαδίκτυο ἔχεις καταθέσει 5 κείμενα, δημόσια ἀνακοινωθέντα στίς 22/4/2013, 23/4/2013, 29/4/2013, 20/9/2013, καί 16/12/2013, τά ὁποῖα ὑπάρχουν στό διαδίκτυο μέ τά ὁποῖα καταδικάζεις τόν παγανιστικό χαρακτήρα τοῦ πολιτικοῦ μορφώματος «Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αὐγή» πού ἀποτελεῖ ἰδεολογική συνέχεια τοῦ ἀποκρυφιστικοῦ καί σατανιστικοῦ ἑρμητικοῦ τάγματος «Χρυσή Αὐγή» τοῦ 19ου αἰ. τῶν Γέϊτς, Πεσόα καί Κρόουλι, παρουσιάζοντας πανελληνίως τά ἀποδεικτικά στοιχεῖα γιά τό ἰδεολόγημά της καί τόν σαφῆ ἀντιχριστιανικό της χαρακτῆρα, προειδοποιώντας μάλιστα ὅτι ἀποτελοῦν κίνδυνο γιά τήν Ἐκκλησία καί τό Ἔθνος οἱ θέσεις τοῦ πολιτικοῦ αὐτοῦ μορφώματος, ἀποτελεῖ βαρύτατη συκοφαντία καί ἐξύβριση ἡ δημόσια ἀναφορά στήν ἐκπομπή τῆς ΕΡΤ τῆς 19/11/2018 «Δεύτερη ματιά» τῆς κ. Κατερίνας Ἀκριβοπούλου, ὅτι ὑποβάλλων τίς νομικές μου ἐνστάσεις ὡς ὑπεύθυνος Ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος διαποιμαίνων τήν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς, εἶμαι  «ἀκροδεξιός καί χρυσαυγίτης» δηλαδή αὐτό πού πολλές φορές ἔχω καταδικάσει δημόσια ὅτι ἀποτελεῖ πνευματικό κίνδυνο γιά τόν Ἑλληνισμό καί τήν Ὀρθοδοξία. Ἑπομένως ὅταν καταγγέλω μέ ἐπιχειρήματα τόν ΓΓ τοῦ «Λαϊκοῦ Συνδέσμου Χρυσή Αὐγή» πού προλογίζει θετικά τό βιβλίο τοῦ κ. Ὀδυσσέα Πατεράκη «Τό ἀστραφτερό σκοτάδι τοῦ Ἑωσφόρου» ἐμπαίζω καί παραπλανῶ τό ποίμνιό μου.

Κηδόμενος τῆς ἀξιοπρεπείας μου διαμαρτύρομαι ἔντονα γιά τήν κατάπτωση τῆς κρατικῆς καί λαοσυντήρητης τηλεοράσεως τῆς ΕΡΤ ἀπό τίς ἄκριτες, ψευδεῖς καί συκοφαντικές τοποθετήσεις τῆς κ. Κ. Ἀκριβοπούλου καί καταφεύγω ἄμεσα ἐναντίον τῆς ΕΡΤ καί ἐναντίον τῆς κ. Ἀκριβοπούλου στήν τακτική καί ποινική Δικαιοσύνη καί βέβαια μέ ἀναφορά μου στό ΕΣΡ.  

Ὁ πόλεμος λάσπης συνεχίζεται. Τό ἔγκλημά μου εἶναι ὅτι ἀρθρώνω νομικό λόγο στά νομικά ζητήμα πού θέτει τό πλαίσιο συμφωνίας Ἐκκλησίας-Πολιτείας. Δηλαδή ἐρωτῶ καί πάλι: Μπορεῖς νά παραιτηθεῖς ἀπό τήν διεκδίκηση τῆς περιουσίας σου, ὅταν σέ ἔχει δικαιώσει τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων καί χωρίς καμμία ποινική ρήτρα, πού νά ἀποτιμᾶ τό μέγεθος αὐτῆς τῆς περιουσίας, ἀπό τήν ὁποία παραιτῆσαι καί ἡ ὁποία νά περιέχεται στή συμφωνία ὡς ἀποτρεπτικό μέσο καταστρατήγησής της, νά διαγράφεσαι ἀδιαμαρτύρητα ἀπό τό ἀνθρώπινο δυναμικό τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, στό ὁποῖο «ἀγωνίστηκες» ἀπό τό 1945 νά ἐνταχθεῖς καί νά μεταβάλλεται ἡ μισθοδοσία σου, σέ ἁπλή ἐπιδότηση, πού δέν μπορεῖ νά συνεχίζεται ἐπί μακρόν, μέσα στό νομικό πλαίσιο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καί ἐπειδή ὑποβάλλεις αὐτά τά εὔλογα ἐρωτήματα γιά κάθε καλῆς προαιρέσεως ἄνθρωπο, νά θεωρεῖσαι «ἐχθρός τοῦ λαοῦ» καί «χρυσαυγίτης»;

 

 

+ ὁ Πειραιῶς Σεραφείμ

Διαβάστε περισσότερα

Εφημερίδα των Συντακτών και σενάρια συνωμοσιολογίας

 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΣΕΝΑΡΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑΣ

 

Ὅταν δέν ἔχεις νομικά ἐπιχειρήματα καί ἔχεις συγκεκριμένη πολιτική στόχευση, εὐχερῶς καταφεύγεις σέ σενάρια συνωμοσιολογίας, γιά τά ὁποῖα ὡς νέμεσις ἐπέρχεται ὁ εὐτελισμός καί ἡ ἀπομείωσή σου.

Αὐτό ad hoc συνέβη μέ τήν Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν τῆς 19/11/2018 πού στό πρωτοσέλιδό της γράφει: «Ἐμπλοκή στήν γαλάζια ἐπιχείρηση καί τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος εἶχε κρυφό ραντεβοῦ μέ τόν πρόεδρο τῆς ΝΔ στά γραφεῖα τοῦ κόμματος».

Ἀπό τό κείμενο αὐτό προκύπτουν τά ἑξῆς «συγκλονιστικά»

1.      Μοῦ ἀποδίδονται ἰδιότητες συγχρόνου «ἁγίου» καί προορατικό χάρισμα (!!!!!!!) διότι στίς 24 Ὀκτωβρίου 2018 πού ὄντως ἐπεσκέφθην τά γραφεῖα τῆς ΝΔ κατόπιν αἰτήσεώς μου, ἐγνώριζα, χωρίς νά μετέχω σέ οὐδεμία διαδικασία, τό «ἑπτασφράγιστο» μυστικό πού ἀπεκαλύφθη τό ἀπόγευμα τῆς 6 Νοεμβρίου 2018, δέκα τρεῖς μέρες μετά, στό pontium  τοῦ Μεγάρου Μαξίμου ἀπό τόν Μακαριώτατο καί τόν Πρωθυπουργό.

2.      Εἶναι πραγματικά θέμα ἐπιστημονικῆς ἐρεύνης πῶς ἕνα «κρυφό ραντεβοῦ μέ τόν Πρόεδρο τῆς ΝΔ» πού γίνεται ἐνώπιον πάντων (ἀστυνομικῶν φρουρῶν, ὑπολλήλων, καί λοιπῶν) δημοσίως στά κεντρικά γραφεῖα τοῦ κόμματος νά ἐξακολουθεῖ νά παραμένει κατά τήν Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν «κρυφό»!!!!

3.      Ἡ ἐγνωσμένη δημοκρατική δεοντολογία τῶν ὑπερασπιστῶν τῶν ἀνθρωπίνων «δικαιωμάτων» γιά ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, παντοειδεῖς μετανάστες κλπ τῆς Ἐφημερίδος τῶν Συντακτῶν δέν μπῆκε στόν κόπο νά ἐρωτήσει αὐτόν πού ἐκθέτει μέ τό δημοσίευμά της, τί πράγματι συνέβη. Γιατί ἄν εἶχε τήν δημοκρατική εὐαισθησία πού ἰσχυρίζεται καί τήν δημοσιογραφική δεοντολογία θά τήν πληροφορούσαμε ὅτι ἡ ἑορτή τῶν Θεοφανίων ἑορτάζεται ἐπισήμως μόνο στόν πρῶτο λιμένα τῆς Χώρας, στόν Πειραιᾶ καί γι’ αὐτό καλοῦμε κάθε χρόνο νά συμμετάσχουν τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο, τόν Ἐξοχώτατο Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας κ. Πρ. Παυλόπουλο, τόν Ἐξοχώτατο Πρωθυπουργό κ. Ἀλ. Τσίπρα καί τόν Πρόεδρο τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως κ. Κυρ. Μητσοτάκη. Αὐτή λοιπόν ἡ ἐπίδοση προσκλήσεως ἦταν ἡ αἰτία τῆς ἐπισκέψεώς μου στά κεντρικά γραφεῖα τῆς ΝΔ τό ἀπόγευμα τῆς 24/10/2018, δέκα τρεῖς ἡμέρες πρίν τήν ἀνακοίνωση τοῦ πλαισίου «συμφωνίας» Ἐκκλησίας-Πολιτείας καί φυσικά γι’ αὐτό δέν ὑπῆρχε λόγος ἐκδόσεως ἀνακοινωθέντος!!!

4.      Τό ἄν ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς εἶναι καλός ἤ κακός ἄνθρωπος οὐδόλως ἐνδιαφέρει στήν συγκεκριμένη ὑπόθεση. Ἡ Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν καί κάθε ἄλλος δημοσιολογῶν, πρέπει νά ἀπαντήσει, ἄν βεβαίως  εἶναι ἀντικειμενικός καί ὄχι μέ συγκεκριμένη πολιτική καί ἰδεολογική στόχευση, στά ἑξῆς νομικά θέματα πού θέτει ἀναπόδραστα τό πλαίσιο «συμφωνίας» πού παρουσιάστηκε:

Α. Ζητεῖται ἀπό τήν Ἐκκλησία νά παραιτηθῆ ἀπό κάθε ἀπαίτηση γιά τήν ἀποζημίωση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας πού δήμευσε τό Ἑλληνικό Κράτος μέχρι τό 1939, τή στιγμή πού ἡ Ἐκκλησία ἔχει δικαιωθεῖ ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων μέ δύο ἀποφάσεις του καί ἔχει ἐπιλυθεῖ, μέ τίς διατάξεις τῆς ΕΣΔΑ, ὁριστικά, τό ἰδιοκτησιακό καθεστώς τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί τήν ἴδια στιγμή χωρίς καμμία ποινική ρήτρα, πού νά ἀποτιμᾶ Ἐκκλησία καί Κράτος τό ὕψος αὐτῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί πού νά ἐπιβάλλεται γιά τήν ἀποτροπή καταστρατήγησης τοῦ πλαισίου «συμφωνίας» νά ἀποδεχθεῖ νά διαγραφοῦν οἱ Κληρικοί καί οἱ Ἐκκλησιαστικοί Ὑπάλληλοι ἀπό τό ἀνθρώπινο δυναμικό τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καί τόν Κρατικό Προϋπολογισμό καί νά μετατραπῆ ἡ μισθοδοσία σέ ἁπλή ἐπιδότηση, ἡ ὁποία μπορεῖ νά συμπαρασύρει καί τήν νομική προσωπικότητα τῶν ΝΠΔΔ τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν ἐπιπροσθέτως τό τμῆμα μείζονος σύνθεσης τοῦ Δικαστηρίου τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων στήν ἀπόφαση 27/6/2017 (G74/16), πού ἀφοροῦσε στήν Ἀδελφότητα Congregasion de Escuelas Pias Provincia Betania τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία κατόπιν συμφωνίας τοῦ Ἰσπανικοῦ Δημοσίου καί τοῦ Κράτους τοῦ Βατικανοῦ στίς 3/1/1999 ἐπιδοτεῖτο ὑπό μορφή φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ Ἰσπανικοῦ Δημοσίου ὑπέρ τῶν ἀκινήτων τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν ἔκρινε ὅτι αὐτό συνιστᾶ ἀπαγορευμένη κρατική ἐνίσχυση δυνάμει τοῦ ἄρθρου 107 παρ. 1 τῶν Συνθηκῶν τῶν Εὐραπαϊκῶν Κοινότήτων, διότι ἄσχετα ἄν ἡ Ἀδελφότητα δέν ἔχει κερδοσκοπικό χαρακτῆρα καί ἐπιδιώκει φιλανθρωπικούς σκοπούς, ἐφαρμόζονται οἱ  συνθῆκες πού διέπουν τό δίκαιο τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, διότι θεωρεῖται ὅτι ἀνταγωνίζεται καί ἄλλους πού ἐπιδιώκουν καί αὐτοί φιλανθρωπικό σκοπό καί δέν ἐπιδοτοῦνται. Ἑπομένως ἡ μισθοδοσία μέ μορφή ἐπιδότησης σύμφωνα μέ τό Εὐρωπαϊκό Δίκαιο εἶναι     π α ρ ά ν ο μ η !!!!!!!.

Τραγικό παράδειγμα ἀφερεγγυότητας τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου εἶναι ἡ Σύμβαση τῆς 18/9/1952 μεταξύ Ἐκκλησίας καί Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μέ τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία παρεχώρησε 770.000 στρέμματα Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί ἔλαβε κάτω τοῦ 1/3 τῆς ἀξίας των 164 ἀκίνητα μέ τόν ὅρο νά μήν φορολογοῦνται ἐσαεί τά εἰσοδήματά τους. Ὅμως τά 164 ἀκίνητα βρέθηκαν μόνο 60, χωρίς ποτέ ἡ Ἐκκλησία νά ζητήση τήν ἀκύρωση τῆς Σύμβασης, ὅπως προφανῶς ἐδικαιοῦτο. Ὡστόσο τό Ἑλληνικό Δημόσιο καταστρατήγησε καί τόν πρόσθετο ὅρο περί μή φορολογήσεως καί τό ΣτΕ μέ τρεῖς ἀποφάσεις τοῦ Β΄ Τμήματος 1731, 1732, 1733/2018 ἔκρινε ὅτι καλῶς τό Ἑλληνικό Δημόσιο «καταδολίευσε» τήν Συμφωνία. Συνεπῶς εἶναι ἀπαραίτητη ἤ ὄχι ἡ ποινική ρήτρα πού ἀγνοεῖ παντελῶς τό πλαίσιο συμφωνίας Ἐκκλησίας-Πολιτείας ἤ μᾶς ζητεῖται «νά τήν ξαναπατήσουμε»;

Σέ αὐτά λοιπόν τά πραγματικά καί νομικά θέματα πρέπει νά ἀπαντήσει ἡ Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν καί νά ἀφήσει τά σενάρια ἐπιστημονικῆς φαντασίας καί πρόδηλης κατασυκοφαντήσεως ὅσων προβάλλουν τήν ἀλήθεια, διότι δυστυχῶς γι’αὐτήν ἐν τοῖς πράγμασι ἐφαρμόζει τό γνωστό ἀποκρουστικό δόγμα τοῦ σκοτεινοῦ θεωρητικοῦ τῆς προπαγάνδας τοῦ ναζισμοῦ Joseph Goebbels: «Ρίξε λάσπη καί στό τέλος κάτι θά μείνει».

 

+ ὁ Πειραιῶς Σεραφείμ

Διαβάστε περισσότερα

Υπομνήματα του Σεβ.Μητρ.Πειραιώς κ.Σεραφείμ για την αναθεώρηση του Συντάγματος και το πλαίσιο συμφωνίας Εκκλησίας-Πολιτείας

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ὡς μέλος τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατέθεσε τά ἀκόλουθα δύο ὑπομνήματα στήν συγκληθεῖσα Ἱεραρχία:

Α. Γιά τίς προτάσεις ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος πού σχετίζονται μέ τήν Ἐκκλησία

Β. Γιά τό πλαίσιο συμφωνίας Ἐκκλησίας καί Πολιτείας.

Διαβάστε περισσότερα

Ανακοινωθέν Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ.Σεραφείμ με αφορμή την εξέλιξη του Ουκρανικού λεγομένου ζητήματος.

Μέ ἀφορμή τήν ἐξέλιξη τοῦ Οὐκρανικοῦ λεγομένου ζητήματος τίθεται ἀναποδράστως τό ἀνωτέρω ἐρώτημα πρός διερεύνησι καί διασάφησι διότι ἀποτελεῖ τήν «λυδία λίθο» κατανοήσεως τοῦ προβλήματος ὅπως τίθεται σήμερον. Ἀσφαλῶς τό Σεπτό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως κατά τό Κανονικό Δίκαιο τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἔχει κατά τούς θείους καί ἱεορύς κανόνας Γ΄ τῆς Β Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ΚΗ΄ τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τά πρεσβεῖα τιμῆς μεταξύ τῶν Πατριαρχικῶν Θρόνων, μετά τόν Θρόνο τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης στήν Ἀδιαίρετη Ἐκκλησία. Μετά δέ τήν σχᾶσι καί ἔκπτωσι ἐξ Αὐτῆς τοῦ Θρόνου τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης τυγχάνει ὁ πρῶτος Θρόνος στήν Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία καί ἔχει τό κανονικό καί ἔννομο δικαίωμα τῆς τιμητικῆς προεδρίας τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης τῆς προεδρίας συγκληθησομένης Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί κατά ταῦτα τοῦ συντονισμοῦ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὡς συμβαίνει μέ ὅλες τίς προεδρίες ἀνά τόν κόσμο διϊστορικῶς. Ἀπονέμει δέ αὐτοκεφαλία καί αὐτονομία σέ ἐκκλησιαστικές δομές, ὑπό τόν ὅρο τῆς ἐγκρίσεως τῶν ἀποφάσεών Του, ἀπό τήν ὁποθενδήποτε συγκληθησομένη Οἰκουμενική Σύνοδο. Τά ἀνωτέρω βεβαίως ἰσχύουν ἐπειδή δέν κατορθώθηκε εἰσέτι ἡ συναπόφαση τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν γιά τήν ἀποδοχή διαδικασίας ἀπονομῆς τῆς αὐτοκεφαλίας καί τοῦ αὐτονόμου πού συζητεῖται ἐπί πενήντα ἔτη καί προβλέπει αἴτησι τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, συναίνεσι τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας καί ἔγκρισι τῶν λοιπῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Κατά ταῦτα τό Σεπτό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο δύναται νά χορηγήσει αὐτοκεφαλία σέ ἐκκλησιαστική δομή πού τό ζητεῖ καί πού πληροῖ τούς κανονικούς ὅρους, ἀλλά στήν συγκεκριμένη περίπτωση τῆς Οὐκρανίας ἐγείρεται τό θέμα ὅτι ἡ μόνη κανονική ἐκκλησιαστική δομή τῆς χώρας, πού μέ ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Διονυσίου Δ΄ ἀπό τό 1686 διοικεῖται ἀπό τό Πατριαρχεῖο Μόσχας δέν ἐπιθυμεῖ καί δέν ἐπιδιώκει σήμερα τήν ἀνακήρυξη της σέ αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία. Τήν αὐτοκεφαλία τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐπιδιώκουν ὁ δυτικόφιλος οὐνίτης Πρόεδρος τῆς χώρας Πέτρο Ποροσένκο, τό κοινοβούλιο τῆς χώρας καί δύο σχισματικές ἐκκλησιαστικές δομές, ἡ «Οὐκρανική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία-Πατριαρχεῖο Κιέβου», πού ἀποσπάστηκε τό 1992 ἀπό τό Ρωσσικό Πατριαρχεῖο μέ σκληρές ἐπιθέσεις καί ἀναθέματα κατά τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας μέ ἐπικεφαλής τόν καθηρημένο καί ἀναθεματισμένο πρώην Μητροπολίτη Κιέβου μοναχό Φιλάρετο (Ντενισένκο) καί ἡ «Οὐκρανική Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία», πού δημιουργήθηκε τό 1921 ἀπό τίς Σοβιετικές Ἀρχές καί ἕνεκεν τῆς συμπράξεώς της μέ τούς Ναζί κατακτητές τῆς χώρας κατεδιώχθη καί συνέπτυξε «ἐκκλησία τῶν κατακομβῶν» καί μετά ταῦτα ἀνεβίωσε τό 1980 ἀπό τόν αὐτοπροσδιοριζόμενο ὡς «Πατριάρχη» Μστισλάβ πού ζοῦσε στή Δύση καί σήμερα διοικεῖται ἀπό τόν αὐτοπροσδιοριζόμενο ὡς «Μητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας» Μακάριο Μαλέτιτς.

Τό Σεπτό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἀπέστειλε δύο ἐξάρχους γιά τήν διερεύνηση τοῦ θέματος καί ἀπεφάσισε Συνοδικῶς νά χορηγήσει αὐτοκεφαλία στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀπροσδιορίστως πρός τό παρόν καί βέβαια ὄχι στήν ἀναγνωριζομένη ὑπό πάντων καί ὑπό τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου κανονική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ὑπό τόν Μητροπολίτη Ὀνούφριο πού κανονικῶς ἐξαρτᾶται ἀπό τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας πού δέν τό ἐπιθυμεῖ καί δεύτερον ἀπεκατέστησε στήν κανονική τάξη τίς δύο σχισματικές «Ἐκκλησιαστικές» δομές μέ τούς ἐπικεφαλής των, τῶν ὁποίων τήν κανονική κατάσταση οὐδεμία ὀρθόδοξη Ἐκκλησίας ἀνεγνώριζε. Εἰδικώτερα ὁ μοναχός Φιλάρετος Ντενισένκο, κληρικός τυγχάνων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὡς Μητροπολίτης Κιέβου τό 1992 καθηρέθη ἐκ τοῦ ὑψηλοῦ τῆς Ἀρχιερωσύνης ὑπουργήματος καί μετά ταῦτα ἀνεθεματίσθη γιά τήν πρόκλησι σχίσματος ἀλλά καί γιά ἑτέρας ἀντικανονικάς αὐτοῦ ἐνεργείας, ὁ δέ ἕτερος οὐδεμία κανονική χειροτονία κέκτηται προερχόμενος ἐξ «Ἱεραρχίας» μιᾶς μορφῆς «ζώσης Ἐκκλησίας» τοῦ Σοβιετικοῦ Καθεστῶτος πού συνεστήθη τό 1921.

Τό κρίσιμο ἑπομένως θέμα πού τίθεται ἀπό κανονικῆς ἐπόψεως στό συγκεκριμένο ζήτημα εἶναι ἐάν ἡ ἀπόφασις τελείας συνόδου προεδρευομένης ὑπό Πατριάρχου ὡς εἶναι ἡ σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας εἶναι ἀνέκκλητος ἤ δύναται νά ἐκκληθῆ ἐνώπιον ἄλλης Πατριαρχικῆς συνόδου. Τό θέμα αὐτό ἀπησχόλησε τήν οἰκουμενική Ἐκκλησία μετά τήν σύνοδο τῆς Σαρδικῆς καί τούς κανόνες Γ΄, Δ΄ καί Ε΄. Πρῶτος ὁ ἐπίσκοπος Ρώμης Ζώσιμος ἐπικαλούμενος τούς κανόνες τῆς Σαρδικῆς, ὡς κανόνες δῆθεν τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Νικαίας, διεξεδίκησε δικαιώματα ὑπάτου δικαστοῦ ἐπί τῶν ἐκκλησιῶν τῆς Β. Ἀφρικῆς καί ἀξίωσε τήν ἀποκατάσταση τοῦ καθαιρεθέντος ἀπό τόν ἐπίσκοπο Sicca Οὐρβανό πρεσβυτέρου Ἀπιαρίου. Οἱ ἀφρικανοί ἐπίσκοποι ἀπέκρουσαν διαρρήδην τό ὑπό τοῦ ἐπισκόπου τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης Ζωσίμου καί τοῦ διαδόχου του Βονιφατίου Κελεστίνου Α΄ ἀξιούμενο δικαίωμα ὑπάτου δικαστοῦ τῶν ἐκκλησιῶν τους τό 424. Προηγουμένως ἡ ἐν Καρθαγένῃ τοπική σύνοδος μέ τόν ΛΣΤ (31) κανόνα της (κατ’ ἀρίθμησιν «Πηδαλίου»), ὁ ὁποῖος ἐπαναλαμβάνεται ἀπαράλακτος καί μέ τόν ΡΛΔ (129) κανόνα τῆς ἰδίας συνόδου νομοθέτησε: «Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ διάκονοι καὶ οἱ λοιποὶ κατώτεροι κληρικοί, ἐν αἷς ἔχουσιν αἰτίαις, ἐὰν τὰ δικαστήρια μέμφωνται τῶν ἰδίων ἐπισκόπων, οἱ γείτονες ἐπίσκοποι ἀκροάσωνται αὐτῶν καί, μετὰ συναινέσεως τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, τὰ μεταξὺ αὐτῶν διαθῶσιν οἱ προσκαλούμενοι παρ’ αὐτῶν ἐπίσκοποι. Διό, εἰ καὶ περὶ αὐτῶν ἔκκλητον παρέχειν νομίσωσι, μὴ ἐκκαλέσωνται εἰς τὰ πέραν τῆς θαλάσσης δικαστήρια, ἀλλὰ πρὸς τοὺς πρωτεύοντας τῶν ἰδίων ἐπαρχιῶν, ὡς καὶ περὶ τῶν ἐπισκόπων πολλάκις ὥρισται. Οἱ δὲ πρὸς περαματικὰ δικαστήρια διεκκαλούμενοι, παρ᾽ οὐδενὸς ἐν τῇ Ἀφρικῇ δεχθῶσιν κοινωνίαν» καί τό σημαντικόν εἶναι ὅτι οἱ κανόνες τῆς ἐν Καρθαγένῃ Συνόδου ἐπικυρώθησαν ὁρισμένως καί ὀνομαστικῶς ἀπό τόν Β΄ κανόνα τῆς ἁγίας Στ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἁπλῶς δέ ἀπό τόν Α΄ τῆς Δ΄ καί τόν Α΄ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἑπομένως ἡ ἀδιαίρετος Ἐκκλησία ἐδέχθη ὅτι τά ὑπό τοῦ Γ΄, Δ΄ καί Ε΄ κανόνων τῆς Σαρδικῆς, ὁριζόμενα ἀφοροῦσαν εἰδικό προνόμοιο πού ἀπενεμήθη στόν τότε Ὀρθόδοξο ἐπίσκοπο τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης διά τούς ὑπ’ αὐτόν ὑπαγομένους Ἐπισκόπους καί μόνον καί ὄχι περί ἀναθέσεως ὑπερτάτης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας σέ αὐτόν. Σχετικά ὁ Ζωναρᾶς λέγει: «Οὔτε οὖν τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου ἐστίν ὁ κανών, οὔτε πᾶσας τάς ἐκκλήτους ἀνατίθησι αὐτῷ ἀλλά τῶν ὑποκειμένων αὐτῷ» (Σ.Γ.241), ὁ δέ Βαλσαμών ἀναφέρει: «εἰδικόν γάρ ἐστί τοῦτο εἰς τάς ἐκκλησιαστικάς ὑποθέσεις τοῦ Πάπα καί κρατεῖν ὀφείλει ἔνθα ἐξεφωνήθη» (Σ.Γ.239). Συνεπῶς ἡ ἀπαίτησις τοῦ τότε Ὀρθοδόξου ἐπισκόπου τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης γιά προνόμιο ὑπερτάτης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας ἀπερρίφθη ὑπό τῆς Ἐκκλησίας διότι ἔγινε δεκτή ἡ κανονική διάταξι τῆς Συνόδου τῆς Καρχηδόνος διά τῆς Ἁγίας Στ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὅτι θά ἀφορίζονται οἱ κληρικοί ἑτέρου ἐκκλησιαστικοῦ κλίματος πού θά ἐκκαλοῦν ἐνώπιον τοῦ ἐπισκόπου τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης τάς ὑποθέσεις των.

Στήν Ὀρθόδοξο Καθολική Ἐκκλησία ἐπί τῇ βάσει τῶν Θ. καί Ἱ. Κανόνων Θ΄ καί ΙΖ΄ τῆς ἁγίας Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου πού διακελεύουν: «Εἰ δὲ πρὸς τὸν τῆς αὐτῆς ἐπαρχίας μητροπολίτην, ἐπίσκοπος ἤ κληρικὸς ἀμφισβητοίη, καταλαμβανέτω τὸν ἔξαρχον τῆς διοικήσεως, ἢ τὸν τῆς βασιλευούσης Κωνσταντινουπόλεως θρόνον, καὶ ἐπ’ αὐτῷ δικαζέσθω», σέ προσβολή δι’ ἐκκλήτου δέν ὑπόκειται, δηλ. τυγχάνει ἀνέκκλητος ἐκδοθεῖσα καταδικαστική ἀπόφασις ὑπό τελείας Συνόδου, συνελθούσης κατ’ ὀρθήν ἐφαρμογή τοῦ ΚΗ΄ἀποστολικοῦ Κανόνος καί τοῦ Δ΄ κανόνος τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου, ὅπως εἶναι ἡ ὑπό τήν προεδρία τοῦ Ἐξάρχου τῆς Διοικήσεως τελοῦσα Γενική Σύνοδος τῶν Μητροπολιτῶν ἤ ἡ ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Πατριάρχου τελοῦσα Σύνοδος τοῦ οἰκείου Πατριαρχικοῦ κλίματος. Τόσον ὁ Θ΄ ὅσο καί ὁ ΙΖ΄ κανόνες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου θέτουν διαζευκτικό ἤ στήν ἴδια κανονική πρόβλεψη γιά τόν Ἔξαρχο τῆς Διοικήσεως καί τόν Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως καί παρέχουν δυνατότητα ἰσοτίμου προσφυγῆς καί ἑπομένως δέν ἀνιδρύουν οἱ κανόνες γιά τόν Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως ὑπερτάτη δικαστική ἁρμοδιότητα καί ἕτερο βαθμό δικαιοδοσίας. Ἔξαρχο δέ τῆς Διοικήσεως θεωροῦν τόν Πρόεδρο τοῦ οἰκείου Πατριαρχικοῦ κλίματος. Ὁ Βαλσαμών ἀναφέρει χαρακτηριστικά: «Αἱ ψῆφοι τῶν Πατριαρχῶν ἐκκλήτῳ οὐχ ὑπόκεινται, Ν ΡΚΓ΄, κβ, Β.Γ.α.λη «ὁ μακαριώτατος πατριάρχης ἐκείνης τῆς διοικήσεως μεταξύ αὐτῶν ἀκροάσθω, κακεῖνα ὁριζέτω ἅτινα τοῖς ἐκκλησιαστικοῖς κανόσι, καί τοῖς νόμοις συνάδει, οὐδενός μέρους κατά τῆς ψήφου αὐτοῦ ἀντιλέγειν δυναμένου», στήν δέ «Ἐπαναγωγή» ΙΑ΄,6(J.G.R. τ Β΄, 260) «Τό τοῦ Πατριάρχου κριτήριον ἐκκλήτῳ οὐχ ὑπόκειται, οὐδέ ἀναψηλαφᾶται ὑφ’ ἑτέρου, ὡς ἀρχή καί αὐτῶν τῶν ἐκκλησιαστικῶν κριτηρίων», ὁ δέ Ἱερός καί Μέγας Φώτιος στά «Νομοκανονικά» του Θ, α΄ (Σ.Α. 169) γράφει: «οὔτε γάρ ἐκκαλοῦντο αἱ τῶν Πατριαρχῶν ψῆφοι». Κατά ταῦτα ἡ δικαστική κρίσις οἱασδήποτε Ἁγίας καί Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς Συνόδου πού ἀποτελεῖ κατά τό κανονικό μας δίκαιο τελεῖα Σύνοδο καί ἐκφέρεται μετά ἀπό ἐκδίκαση ποινικῆς ὑποθέσεως τυγχάνει ἀνέκκλητος δυναμένη μόνον νά ἐκκληθῆ ἐνώπιον Οἰκουμενικῆς Συνόδου (Π. Παναγιωτάκου «Σύστημα τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου, Τό ποινικό Δίκαιο τῆς Ἐκκλησίας» σελ. 836 ἑπ., ΑΘΗΝΑΙ 1962).

Ὑπομνηματίζων ὁ θεοφώτιστος Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης τόν Θ΄ Κανόνα τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου στίς σελ. 192-193 «Πηδάλιο» ἐκδ. Β. Ρηγοπούλου, Θεσσαλ. 1998, «ἀπαντῶν» στόν ἐξωμότη καί ἐξουνιτισθέντα Βησσαρίωνα καί στούς ὅπως ἀναφέρει Παπιστές Βίνιον καί Βελαρμῖνον, ἀναφέρεται στό ζήτημα μέ ἐξαίρετη κανονική ἀνάλυση λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ὅτι μέν γάρ ὁ Κωνσταντινουπόλεως οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ἐνεργεῖν εἰς τάς διοικήσεις καί ἐνορίας τῶν ἄλλων Πατριαρχῶν, οὔτε εἰς αὐτόν ἐδόθη ἀπό τόν Κανόνα τοῦτον ἡ ἔκκλητος ἐν τῇ καθόλου Ἐκκλησίᾳ δῆλόν ἐστι ά. διατί ἐν τῇ δ΄. πράξει τῆς ἐν Χαλκηδόνι ταύτης Συνόδου ὁ Κωνσταντινουπόλεως Ἀνατόλιος ἐνεργήσας ὑπερόρια, καί λαβών τήν Τύρον ἀπό τόν Ἐπίσκοπόν της Φώτιον, καί δούς αὐτήν εἰς τόν Βηρυτοῦ Εὐσέβιον, καί καθελών καί ἀφορίσας τόν Φώτιον, ἐμέμφθη καί ἀπό τούς ἄρχοντας, καί ἀπό ὅλην τήν Σύνοδον διά τοῦτο. Καί ἀγκαλά ἐπροφασίσθη πολλά, μέ ὅλον τοῦτο ὅσα ἐκεῖ ἐνήργησεν, ἀκυρώθησαν ὑπό τῆς Συνόδου, καί ὁ Φώτιος ἐδικαιώθη, καί τάς ἐπισκοπάς τῆς Τύρου ἔλαβε. Διό καί ὁ Ἐφέσου Ἰσαάκ ἔλεγεν εἰς Μιχαήλ τόν πρῶτον τῶν Παλαιολόγων, ὅτι ὁ Κωνσταντινουπόλεως οὐκ ἐκτείνει τήν ἐξουσίαν αὐτοῦ ἐπί τά Πατριαρχεῖα τῆς Ἀνατολῆς (κατά τόν Παχυμέρην βιβλ. στ'. κεφ. ά)· β'. ὅτι οἱ πολιτικοί καί βασιλικοί νόμοι δέν προσδιορίζουσιν ὅτι ἡ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως μόνον κρίσις καί ἀπόφασις δέν δέχεται ἔκκλητον, ἀλλ΄ ἀορίστως ἑκάστου Πατριάρχου καί  τῶν Πατριαρχῶν πληθυντικῶς. Λέγει γάρ Ἰουστινιανός Νεαρά ρκγ΄, ὁ Πατριάρχης τῆς Διοικήσεως ἐκεῖνα ὁριζέτω, ἅτινα τοῖς ἐκκλησιαστικοῖς Κανόσι καί τοῖς νόμοις συνάδει, οὐδενός μέρους κατά τῆς ψήφου αὐτοῦ ἀντιλέγειν δυναμένου. Καί ὁ σοφός Λέων ἐν τῷ ά. τίτλ. τῆς νομικῆς αὐτοῦ ἐπιτομῆς, λέγει, τό τοῦ Πατριάρχου κριτήριον ἐκκλήτῳ οὐχ ὑπόκειται, οὐδέ ἀναψηλαφᾶται ἀπό ἄλλον, ὡς ἀρχή ὅν τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐξ αὐτοῦ γάρ πάντα τά κριτήρια, καί εἰς αὐτό ἀναλύει. Καί ὁ Ἰουστινιανός πάλιν βιβλ. γ. κεφ. β. τῆς συναγωγῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ὁ ἁρμόδιος Πατριάρχης ἐξετάσει τήν ψῆφον, μή δεδιώς ἔκκλητον, καί βιβλ. ά. τιτλ. δ΄ τῆς ἐκκλησιαστικῆς διαταγῆς, οὐκ ἐκκαλοῦνται αἱ τῶν Πατριαρχῶν ψῆφοι, καί πάλιν βιβλ. ά. τίτλ. δ'. κεφ. κθ΄ κατά τῶν ἀποφάσεων δέ τῶν Πατριαρχῶν, ἐνομοθετήθη ἀπό τούς πρό ἡμῶν Βασιλεῖς νά μή γίνεται ἔκκλητος. Λοιπόν ἀνίσως κατά τούς Βασιλεῖς τούτους, οἵτινες συμφωνοῦσι μέ τούς ἱερούς Κανόνας, αἱ ψῆφοι τῶν Πατριαρχῶν πάντων δέν δέχονται ἔκκλητον, ἤτοι δέν ἀναβιβάζονται εἰς ἄλλου Πατριάρχου κριτήριον, πῶς ὁ Κωνσταντινουπόλεως δύναται ταύτας νά ἀνακρίνη; καί ἄν ὁ παρών Κανών τῆς δ΄ ἀλλά καί ιζ΄ αὐτῆς, σκοπόν εἶχε νά ἔχῃ ὁ Κωνσταντινουπόλεως τήν ἔκκλητον τῶν λοιπῶν Πατριαρχῶν, πῶς οἱ Βασιλεῖς ἤθελαν θεσπίσουν ἐκ διαμέτρου ὅλον τό ἐναντίον, εἰς καιρόν ὅπου αὐτοί ἐγίνωσκον ὅτι οἱ μή συμφωνοῦντες τοῖς Κανόσι πολιτικοί νόμοι μένουσιν ἄκυροι; γ΄. ὅτι, ἄν δώσωμεν κατά τούς ἀνωτέρω Παπιστάς ὅτι ὁ Κωνσταντινουπόλεως κρίνει τούς Πατριάρχας, καί ἀνακρίνει τάς κρίσεις αὐτῶν, ἐπειδή ὁ Κανών δέν κάμνει ἐξαίρεσιν τίνος καί τίνος Πατριάρχου, ἄρα κρίνει ὁ αὐτός καί ἀνακρινεῖ καί τόν Ρώμης, καί οὕτως ἔσται ὁ Κωνσταντινουπόλεως καί πρῶτος καί ἔσχατος καί κοινός κριτής πάντων τῶν Πατριαρχῶν καί αὐτοῦ τοῦ Πάπα».

Συνεπῶς κανονικό δικαίωμα ἐπανεξετάσεως τῆς ὑποθέσεως τοῦ Μοναχοῦ Φιλαρέτου Ντενισένκο μετά τίς ἀποφάσεις τῆς τελείας Πατριαρχικῆς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, ἔχει μόνον ἡ Οἰκουμενική Σύνοδος, ὅπως ἄλλωστε ὁ Σεπτός Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος μέ τό ὑπ’ ἀριθμ. 1203/29.8.1999 Πατριαρχικόν Του Γράμμα πρός τόν Μακαριστόν Πατριάρχην Μόσχας κυρόν Ἀλέξιον ἀποδέχεται γράφων: «Εἰς ἀπάντησιν πρός σχετικό τηλεγράφημα καί γράμμα τῆς Ὑμετέρας λίαν ἀγαπητῆς καί περισπουδάστου Μακαριότητος, ἐπί τοῦ ἀνακύψαντος προβλήματος ἐν τῇ καθ’Ὑμᾶς ἀδελφῇ Ἁγιωτάτῃ Ἐκκλησίᾳ τῆς Ρωσσίας, ὅπερ πρόβλημα ὡδήγησε τήν Ἱεράν Σύνοδον αὐτῆς ὅπως προβῇ, δι’οὕς οἷδεν αὕτη λόγους, εἰς τήν καθαίρεσιν τοῦ ἄχρι πρότινος ἐκ τῶν τά πρῶτα φερόντων Συνοδικοῦ μέλους αὐτῆς Μητροπολίτου Κιέβου κυρίου Φιλαρέτου, ἐπιθυμοῦμεν ἵνα γνωρίσωμεν τῇ Ὑμετέρᾳ Ἀγάπῃ ἀδελφικῶς ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζουσα εἰς τό ἀκέραιον τήν ἐπί τοῦ θέματος ἀποκλειστικήν ἀρμοδιότητα τῆς ὑφ’ Ὑμᾶς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ρωσσίας ἀποδέχεται τά Συνοδικῶς ἀποφασισθέντα περί τοῦ ἐν λόγῳ, μή ἐπιθυμοῦσα τό παράπαν ἵνα παρέξῃ οἱανδήτινα δυσχέρειαν εἰς τήν καθ’ Ὑμᾶς ἀδελφήν Ἐκκλησίαν».

 

+ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

 
Διαβάστε περισσότερα

Στον ιστοτόπο αυτό...

 ... μπορείτε να ενημερώνεστε για θέματα τύπου σχετικά με την Ποιμαντική, Ιεραποστολική, Φιλανθρωπική, Νεανική και λοιπή δραστηριότητα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.

Ο Διευθυντής  Ιδιαιτέρου Γραφείου Σεβασμιωτάτου, Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων

Δημήτριος Αλφιέρης  

Επικοινωνία

 Διεύθυνση

  • Ακτή Θεμιστοκλέους 190

  • ΤΚ 185-39

  • Πειραιάς

Τηλεφωνικό κέντρο

  • 2104514833

Email Επικοινωνίας

  • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.